Sürekli yazmak istiyorum şimdi de, iyi mi?:) Deli mi? evet, muhakkak.
Yangın çok ciddi bir yer edindi hem Aktrisin hem Kaplumbağanın hafızasında. Hala herkese anlatıyorlar. Kaplumbağa hala yüzünü buruşturup ormandaki hayvanların hepsi öldü diyor.
Bu anı yetmezmiş gibi bir de komşumuza gelen misafirin komaya girmesine, ambulansla apar topar götürülmesine de şahit oldular. Hala ambulans sireni duyunca soruyor Kaplumbağa “iyileşmiş mi amca” diye.
Ben de sanki tüylerimi, kanatlarımı ıslatıp yapıştırmıştım da tuzlu suyla. Ondan ağır hareket ediyormuşum. Uçamıyordum sanki. Eve geldim ya şimdi. Odadan odaya kanat çırpıp duruyorum. Mutluyum.
Hala ve ısrarla incelme çalışmalarıma devam ediyorum. Orta boy olmama ramak kaldı.
Plajdaki menapoz teyzeleri yazmazsam olmaz. En keyiflilerimizlerdi. Pasta börek yapıp plajdaki garsonlara dağıtmalar, yaşı ilerlemiş ahbap kızlarını tanıdıkları diğer ahbapların oğullarıyla tanıştırmalar, herkese fütursuzca ama bir o kadar da samimiyetle laf atmalar, konuşmalar. Menapoz teyzeler galiba kadınlığın en güzel evresini yaşıyorlar bağıra çağıra, göbeklerini titreterek güle güle.
Okumam dedim ama okudum. Fakat sahilde kitap okumaktan hoşlanmadığıma karar verdim. Tören gibi okumayı seviyorum ben. Sabahattin Ali’nin Değirmen’deki öykülerinin her birine kafamdan filmler çektim. Roll’deki Umut’un röportajını döndüm döndüm okudum. Yolum kitapçıya düşünce de Sabahattin Ali’nin mektuplarını buldum. Havada kaptım.
Yazasım var dedim ama geçti galiba. Şimdilik.
