*Beni “güzel ve yalnız ülkem” kadar etkileyen bir tanımlama olmamıştı bugüne dek. Evet. O kadar iddialı etkilendim.
* Günlerdir “güzel ve yalnız”ları düşünüyorum. Bu fotoğraf da onun için.
*Kendim için elimden geleni yapınca vesvese, kuruntu ve hayıflanmaya da yer kalmıyor. Ve hatta mutsuzluğa ve karamsarlığa da. Ben elimden geleni yapıyorum. Gerisi hayatın sorunu:)
*Niye diye başlayan sorularıyla Kaplumbağa ve kızınca sessiz kalıp yüzünü asarak tepkisini derinden gösteren Aktris’in bana yeni şeyler öğretme zamanı geldi.
* Geçen gün hiç olmadık bir mekanda hiç olmadık bir anda aklıma gelenler: Birinci çocuğum annemi doğurdu. İkinci çocuğum da beni. Bu şu demek: Aktrisle beraber anneanneliği tattı annem ve ben anneliğin kıyısından bile geçerken korkuyordum ilk sefer diye. Kaplumbağa ise beni baştan yarattı. Hem anneliğimi hem kadınlığımı hem insanlığımı. Beynimi bile.
* “Güzel ve yalnız”…
* Dün bahçede suluyordum maydanozları falan. Ayrık otlarına baktım. Koparıp atmaya kıyamadım. Yabani çiçekler açar ya böyle küçücük otlardan sarı sarı. Onları da koparamadım. Bahçe gittikçe vahşi bir ormana dönüşecek galiba. Ama gerçekten koparmak istemiyorum. Peyzajın kuralı var mıdır ki?
*Bir de nefis bloglarim var sessizce ne zamandır okuduğum. Trofolo, 55882, Ben Hayattayken, Sherlotte Holmes, ben yaptım, eleştirel günlük, passive. Keyif ve ilham alıyorum. Kıskandığım için de paylaşmıyorum. Benimler:)
)))
