Çalış çabala… yetmiyor
Mutfakta ne zaman kitabını alıp gelse biri öbürü de yetişiyor. Hadi Aktrisi anladım da Kaplumbağamız ne çalışıyor onu çözemedik. Abla sesli test çözerken o da duyduklarını tekrar ediyor. Minnacık dudaklardan kesir, küme gibi kelimelerin çıkması bile bana sevdiremedi matematiği. Azimliyim. Sevmeyeceğim.
Aktrisin bugün iki azı dişi çekildi. Ben sarsıldım. Çürüme endeksi sülalecek mi yüksek olur bir insanın yahu… Yapabileceğim hiçbirşey yok. Eli hafif bir dişhekimi bulmaktan başka.
Hayatımda yine bir dönemeçteyim. İyi oldu bu dönemecin karşıma çıkması. Ülkeyi seyrederken başım dönüyordu. Hafif hızımı düşürüp girdim bu dönemece. İyi geldi. Varsa Secret dedikleri şey çıksın ortaya. Hodri meydan:)
Bir ülke baharla beraber kış uykusundan uyanırken bu kadar mı zıvanadan çıkar… Nerden tutsam elimde kalan bir ülke. Demokrasi? Dağa kaçtı? Dağ nerde? Yandı bitti kül oldu. Umudum mu? Düşünmüyorum bile umudum var mı yok mu? Umarsızlıktan değil ama.
İçim dışım böyle dizi dizi oda. Her odada başka bir hava. Her havada başka bir nefes var.
Güzelleşiyorum bu aralar. Güzelleştikçe de mesela haftanın en olmadık zamanı pazar günü, pazar günlerinin en tuhaf saatlerinden akşamüstü, evde herkes şekerleme yapıp akşama hazırlanırken, daha gülleri budarken tırnaklarıma kaçan topraklar da çıkmamışken mesela… mesela Maşuk’un benimle paylaştığı o güzel şarkıları dinlerken ve bir taraftan da gerçekten hiçkimsenin o şarkıları ve şarkıları yazanı keşfetmemesini isterken…kaşım gözüm açılıyor, nefesim ciğerlerimde daha derinlere gidebiliyor artık. Mutluyum. Odalarca. Bir de.. Neyse.
Temizliğe başladım. İçimde. İncitmemek için nazikçe söktüm ruhumun saçaklarına tutunanları. Yara bere almadan kaldırdım koydum kutulara. Kutuları da kapının önüne koymadan üstlerine “dikkatli taşıyın” yazdım.
İçim şimdi püfür püfür:) Rüzgar çanlarımı astım tekrar. İyi ki bahar geldi de güneş açtı da gözüm ışık gördü. Körlüğüm geçti. Sağırlığım gitti. Dilsizlik kendi tercihim çoğu zaman:)
Baktım olacak gibi değil, iki bisküvi, bir kitap, biraz ıslak mendil, kupada tarhana çorbasıyla attık bahçeye kendimizi. Kendimize geldik. En çok da bankların kırmızı oluşunu seviyorum bahçede. Bir de kirli olmasını ortalığın. Rahatlıyorum.
