Şimdiden sardı telaşı beni okulların. Çünkü açılmasını istemiyorum. Aktris o kadar güzel oynuyordu ki bahçede. Bisiklet çetesi kurdular. 10′a yakın bisikletli çocuk bizim bahçede toplanıyor. Bazen hepsi birden bisiklet temizliyor. Bazen dönüp duruyorlar gülerek. Hem Kaplumbağa sabah uyanır uyanmaz onu çağırıyordu. Ne yapacağım o okula gidince ben? 4. yılımız ama hala alışamadım ben bu okul işine.
Foto: Sardunya
*Yazdıkça yazası yazmadıkça da yazmayası geliyor insanın. Habara gubere koşuyorum gün içinde. Ama tüm bunların içinde yaptığımız en güzel şey elimizi yüzümüzü toprağa bulamak galiba. Eylüle hazırlanıyorum büyük bir törenle. Eylül ayı her zaman hayatımın anahtar kelimesi olmuştur. Daha doğacağım eylülde, evleneceğim, doğuracağım vs vs vs. * Alakasız olacak ama bazen diyorum ki üçüncü çocuğum olursa adını Maya koymak isterim eğer kız olursa. Ne güzel bir isim. *Bir de lütfen artık alışveriş merkezi açmasınlar Ankara’ya. Biri de çıksın aynı parayı pulu döküp güzel bir hobi bahçesi merkezi ya da ne bileyim kış bahçesi- sera kompleksi falan açsın. * Burcu‘yu okurum ne zamandır. Ama son zamanlarda daha da çok eğleniyorum okurken.
Geri döndüm buralara. WordPress’te yazdıklarımı da henüz nakletmedim. Ordakileri orda mı bırakmalı bilmiyorum. WordPress’teki Sardunya için:
1- www.gizlen.net ‘e gir.
2- http://sardunya.wordpress.com yaz.
3- Buyrun:)
Beni yeniden blogger’a dönmeye teşvik eden Yasemin’e bir sürü teşekkür:) Daha tembelliğin manifestosunu yeniden yazma hayalimi geleneksel bir tembel olarak hayata geçiremedim:)
Taşınmalı mi kapatmalı mı öylece kendi haline bırakmalı mı burayı karar veremiyorum.
Seni bulmam da lazımdı. İyi ki doğdun da seni buldum.
Çok söze gerek yok. Hatta söze hiç gerek yok. Bilirsin sen.
Ben daha iki kelimeyi bir araya yeni getiriyordum. Çocuklar büyümedi bile. Daha yazacağım çok maceramız olacak. Çok fotoğraf karesi saklı önümde hala. Kelimelerle düzeni bozup, kişisel ipe sapa gelmez maceralarımla güvenliği sarsıp, fotoğraf kareleri ile birlik- beraberliği alt üst edecek, huzur kaçıracak, nifak tohumları serpecektim. Olmadı bu sansür işi. İşi gücü bırakıp eve sığınmış, toplum ahlak ve düzenini bozacak hangi planı yapsam diye düşünürken, üstelik cidden incir çekirdeğini doldurmayan bin tane düşünceyle uğraşırken niye sansürlendim ki? Daha vakti vardı. Interneti sansürleyen kaç ülke varsa mesela onların her birine ithafen tek tek bloglar yazacaktım sansürsüz.
Bu ülkenin demokrasi anlayışı ve sansür geleneğini çocuklarıma nasıl anlatacağım ki…
.
Bu sabah erken ama çook erken kalktım. Güzel oluyor böyle. Sonra gökyüzünde buluttan kuş gördüm bir de 
Çocukların çizdiği kuşlara benziyordu.
Bir de dün igoogle’da günün sözünü çok beğendim. unutmamam lazım.
If the phone doesn’t ring, it’s me- Telefon çalmıyorsa o benimdir.
Ah ne kahraman, ne cesur
Ne güzel çocuklardık
Her yeni günü ümitle
Nasıl kucaklardık
