Evde kimsenin fark etmediği, gören hiçkimseyi etkilemeyen ama beni saatlerce yerime mıhlayıp içime son derece sade ve sessiz bir huzur akıtan yerler, yer olamayacak kadar küçük noktalar var. Hızla koştururken ya da terliklerimi sürüyerek aylak aylak dolanırken önlerinden her geçişimde huşu içerisinde durup saygıyla önünde eğilmek istediğim ya da çayımı, kahvemi alıp karşısında saate bakmadan oturarak dengemi bulacağım miniminnacık noktalar. Mesela bu mumlar, mesela banyo dolabının üzerindeki sepet ve havlu rafı, mesela mutfaktaki buzdolabımın süsleri, mesela salondaki boş duvar, mesela tokalarımı astığım kupalık, mesela yatak odasındaki düz, beyaz annemin diktiği perde…
